Magnifying glass Close
Partner van Inkoperscafé

Een duurzame kerstboom inkopen, maar hoe dan

In de laatste maanden van dit bijna afgelopen jaar 2019 kom je het begrip duurzaamheid tegen in heel veel lopende discussies. Of het nu de CO² uitstoot is die de boeren, de bouwers of de industrie veroorzaken, de plannen voor de uitbreiding van Airport Lelystad, het vlieggedrag van beroemde mensen, de strijd van Greta Thunberg, het energieverbruik van blockchain technieken en zo kan ik nog wel even doorgaan. De lijst van onderwerpen is eindeloos en iedereen heeft daar een al dan niet zinnige mening over. De vraag die daarbij voor mij belangrijk is, is welke rol wij als inkopers bij een aantal van deze discussies kunnen of willen spelen. Food for thought zo vlak voor de feestdagen en een nieuw jaar in aantocht.   

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

De AVG: nieuwe regels nu blijkt dat slechts 31% van de bedrijven compliant is

De Algemene verordening gegevensbescherming (AVG/GDPR) is inmiddels anderhalf jaar van kracht. Toch worstelen veel organisaties er nog altijd mee. Het Capgemini Research Institute heeft vastgesteld dat slechts 31% van de ondervraagde bedrijven in Nederland voldoet aan de AVG. Reden voor de minister voor Rechtsbescherming om de stand van zaken te evalueren in een brief aan de Kamer. Met daarbij een aantal verbetervoorstellen.

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Samenwerken, het blijft een uitdaging

Maar we zijn er dol op! Tegenwoordig lijkt het zelfs een trend te worden: hoe complexer hoe beter. Of het nou een raamovereenkomst betreft of een project, dan heb je al een samenwerking te pakken. In het woord ‘samenwerking’ lijkt ook een soort magische belofte schuil te gaan van samendoen en hogere doelen. Van een horizon, een stip en grensverleggende overtuigingen. Maar waarom is de praktijk dan vaak toch zoveel grilliger dan de voorgenomen ambities binnen een samenwerking?

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Ja, ik wil (per direct)! Of trouwen na je eerste date

U bent alleenstaand. En u denkt: een relatie is misschien toch wel leuk. Dus u gaat op zoek naar een date.

Er is nogal wat veranderd in de dating wereld, dus u doet lekker digitaal mee. Tinder, swipen, noem maar op. Na een tijdje heeft u een date. Het is gezellig die avond, het klikt. U mooi aangekleed, uw date mooi aangekleed. Misschien wordt het wel meer dan praten… En dan gebeurt het: tijdens deze eerste ontmoeting buigt uw date zich voorover en vraagt: “wil je met mij trouwen?”

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Van hockeystick naar impact

Economen kijken maar naar twee parameters om de economische groei op lange termijn te voorspellen: de demografische ontwikkeling en de productiviteitscijfers. Met andere woorden, hoeveel mensen zijn er beschikbaar om te werken en hoeveel komt er uit hun handen. Die twee elementen bepalen hoe de hockeystick-curve er uit komt te zien. Ik vind het nogal wat: de toekomst voorspellen met behulp van twee glazen bollen. Marieke Blom, hoofdeconoom van ING, sprak onlangs een zaal ondernemers toe met de boodschap dat er in dit kader weinig reden is tot optimisme. De groei van de Nederlandse bevolking stagneert en de productiviteit neem ook nauwelijks toe.

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Wat ging er mis? Jeugdzorg door een NLP-bril

Alarmerende rapporten van de inspectiediensten van de ministeries geven begin november van dit jaar de doorslag: de decentralisatie van de jeugdzorg wordt teruggedraaid. Gemeenten zijn sinds 2015 verantwoordelijk voor de jeugdzorg. De overdracht van taken, geld en verantwoordelijkheden ging gepaard met aanzienlijke bezuinigingen. Bijna vijf jaar na dato blijkt dat er onvoldoende geld is, een groot tekort aan (gekwalificeerd) personeel en kinderen (te) vaak van de ene op de andere wachtlijst belanden. De inspectie vindt dat de ‘bemoeienis’ van de gemeenten met dit onderwerp nodeloos vertragend werkt. De ministers De Jonge (Volksgezondheid) en Dekker (Rechtsbescherming) vinden dat de samenwerking tussen gemeenten te vrijblijvend blijft en willen (een deel van) de jeugdzorg om die reden weer bij de 42 bestaande jeugdzorgregio’s onderbrengen. Ze verwachten een besparing op de inkoop van de zorg en een afname van de administratieve lasten. Wat ging er mis?

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Wat te doen met ‘as is’ in softwarecontracten?

Wie met enige regelmaat een contract voor het gebruik van software onder ogen krijgt, kent de term ‘as is’.  Varianten die tegenwoordig opduiken zijn ‘as is, where is’ en ‘as is, as available’. Waar staan deze termen voor en wat moeten we ermee?

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Van roadmap naar solide inkoop - Deel 2: Het dak

Het dak en de bovenste verdiepingen van het inkoophuis van ATKearney is “procurement strategy” en “organisatorische uitlijning”. Heel mooi. Als u op internet zoekt naar “procurement strategy”, komt u al snel op adviezen over de strategie per inkoopcategorie. Of op Kraljic matrices en een inkoopstrategie per type leverancier. Is dit wel procurement strategy? Vind de procurement strategy niet eerder plaats, in de vertaling van de bedrijfsstrategie in een inkoopstrategie?

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

De koning is dood, lang leve de koning?

De Actieagenda Beter Aanbesteden – 23 acties voor het verbeteren van aanbesteden in de praktijk – is in september 2019 afgerond zo meldde Staatssecretaris Mona Keijzer onlangs in een brief aan de Kamer. De acties zijn uitgevoerd, met dank aan Karsten Klein en een groot aantal vrijwilligers. Koning Klein heeft inmiddels décharge gekregen. Wat nu? Is het ultieme doel bereikt? De Staatssecretaris concludeert gelukkig in dezelfde Kamer-brief dat Beter Aanbesteden het gesprek tussen overheid en bedrijfsleven weliswaar op gang heeft gebracht, maar dat dit gesprek nog niet is afgerond.

(meer…)
Partner van Inkoperscafé

Aanbesteden in percelen

Het krantenbericht uit de Cobouw ging over Ellen van Loon, de architect van OMA die door de Tweede Kamer uit haar functie was gezet voor de renovatie van het Binnenhof. Over deze casus is genoeg geschreven. Interessant was een zin in het betreffende artikel waarin werd gesteld dat de bouwwerkzaamheden zouden worden aanbesteed in vijf percelen. Onduidelijk is, ik kan hier in ieder geval niets over vinden, hoe deze percelen worden ingedeeld.

De keuze voor aanbesteden in percelen kan plausibel zijn en wordt vaak toegepast om kosten te besparen. Regionale spreiding van percelen is logisch te verklaren omdat zodoende opdrachten behapbaar worden voor kleinere partijen (verbetering toegang voor het MKB!) en dat enige benchmark kan plaatsvinden tijdens de contractfase. Zo is het variabel onderhoud van de wegen in Zuid Nederland (Noord-Brabant en Limburg) in opdracht van Rijkswaterstaat, opgedeeld in drie percelen.

Een bouwproject van een gebouw (kantoor, wooncomplex) opdelen in percelen, heeft vaak financiële doelen. Door te splitsen wordt (getrachte te) voorkomen dat opslagen over opslagen worden gerekend. Elke ondernemer (aannemer) rekent naast de directe kosten ook indirecte kosten. Als een aannemer inschrijft als onderaannemer dan worden over zijn directe kosten en zijn opslagen ook de opslagen van de hoofdaannemer gerekend. Bij de betreffende opdrachtgever bestaat dan het gevoel bestaat dat opslagen “dubbel” worden betaald. Bijkomend nadeel is dat de opdrachtgever geen invloed heeft op de onderaannemer omdat de deze onderneming geen contractpartij is. Dit is immers alleen de hoofdaannemer.

Uiteraard is de besparing afhankelijk van de omvang van de percelen en percentages die worden gerekend voor de opslagen (hetgeen weer mede afhankelijk is van de marktontwikkelingen). Grosso Modo kan worden gesteld dat deze “aantoonbare” besparing enkele procenten is, ofwel een paar ton op een aannemingssom van tien miljoen. De term “aantoonbaar” heeft betrekking op de zichtbare kosten. Het is namelijk belangrijk om jezelf niet te snel rijk te rekenen:

Allereerst moet de opdrachtgever meerdere inkoop- of aanbestedingsprocedures doorlopen. Dit betekent meer kosten met daarbij het risico dat als een procedure voor een perceel mislukt dit direct impact heeft op de procedure van de andere percelen.

Als tijdens de contractfase een opdrachtnemer niet, of niet op tijd levert, kan/kunnen de andere opdrachtnemer(s) schade claimen bij de opdrachtgever. Tevens dient de opdrachtgever meer effort te stoppen in het contractmanagement omdat de percelen op elkaar afgestemd moeten worden. Deze kosten zijn niet direct zichtbaar en lastig vooraf in te schatten.

Afstemming tussen de percelen kan worden geregeld met een zo genoemde coördinatieovereenkomst, waarbij de “hoofdaannemer” geen opslagen over opslagen rekent, maar wel coördinatievergoeding krijgt. Het bekende voorbeeld in de bouw heet betrekking op het boren van gaten in de vloer inclusief het inmeten (perceel 1) en het aanbrengen van leidingwerk door het betreffende gat (perceel 2) en daarna het brandwerend afwerken van deze doorvoer (perceel 1 of 2). Wie draagt het risico voor de coördinatie? Daarbij geldt dat het sowieso de vraag is of de verschillende opdrachtnemers met elkaar kunnen samenwerken (het probleem van een “gedwongen huwelijk”). Veel aannemers werken immers liever met vaste onderaannemers waarmee de samenwerking is uitgekristalliseerd. Een efficiënter werkproces biedt ook voordelen. Andersom
geredeneerd, als een onderaannemer vooraf niet weet wie de hoofdaannemer wordt, kunnen vooraf de aanbiedingen niet op elkaar worden afgestemd en kan de toekomstige samenwerking een risico zijn voor de onderliggende partij.

Last, but not least, als een opdrachtgever – in voorgenoemde casus de Tweede Kamer – ook een diffuse besluitvorming kent (dit in combinatie met aanvullende eisen of een niet afgerond ontwerpproces), kan dat resulteren in wijzigingen van de betreffende aannemingsovereenkomst. Wijzingen die dan met meerdere contractpartijen moeten worden afgestemd. Geen eenvoudige opgave!

Het opsplitsen van een opdracht in percelen, uiteraard binnen de aanbestedingsrechtelijke restricties die hiervoor gelden, kan zinvol zijn en een kostenbesparing opleveren. Wel dient deze keuze bewust gemaakt te worden. De opdrachtgever trekt risico naar zich toe en er komen diverse kosten bij die op het eerste gezicht niet zichtbaar zijn. De daadwerkelijk gerealiseerde besparing kan wel eens kleiner zijn dan men vooraf zou verwachten.

Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres