Magnifying glass Close

Inkoop kan bijdragen aan minder voedselverspilling

Overheden, bedrijven en boeren moeten volgens een rapport van het World Resources Institute (WRI) nieuwe maatregelen nemen om ‘een inefficiënt voedselsysteem te herstellen’ vanwege slecht voedselbeheer en niet-flexibele inkoopvereisten. Dit schrijft journalist Lucy Patchett op de Britse website Supply Management. Volgens het WRI zelf zijn betere inkoopprocedures nodig voor een duurzamer voedselbeheer.

Het gaat om het rapport ‘Vermindering van voedselverlies en -verspilling: het instellen van een wereldwijde agenda’ van het WRI, met steun van publieke en private organisaties. Zo werkte de Universiteit van Wageningen ook mee aan het rapport. Het rapport geeft stappen aan voor betrokkenen bij de toeleveringsketen om te identificeren waar voedsel verloren gaat of verspild wordt en hoe ze dit kunnen verminderen. “Er is meer activiteit in de publieke en private sector dan ooit, met 30 van ’s werelds grootste voedselbedrijven ter wereld die doelen stellen om voedselverlies en -verspilling te verminderen. We schieten echter nog steeds tekort op belangrijke gebieden”, zegt Andrew Steer, CEO van het WRI. Volgens onderzoek van het WRI zal de wereld een gat van 56 procent moeten overbruggen tussen de hoeveelheid voedsel die in 2010 beschikbaar was en de hoeveelheid die nodig is in 2050. Momenteel gaat 1,3 miljard ton voedsel per jaar verloren.

Meer vooruitgang nodig

De afgelopen jaren brachten sommige supermarkten misvormde producten op de markt om verspilling te verminderen. Het rapport benadrukt echter dat er veel meer nodig is om de duurzame ontwikkelingsdoelen (sustainable development goals, afgekort SDG’s) van de Verenigde Naties te halen. Het WRI roept overheden en bedrijven op om tegen 2030 voedselverlies en -verspilling met 50 procent te verminderen. Daarom raadt het WRI publieke en private instellingen, zoals scholen en ziekenhuizen, bijvoorbeeld aan om beter voorraadbeheer en betere inkoopprocedures in te voeren om zo gerichter aan de voedselbehoeften te voldoen. Het verminderen van het voedselverlies en -verspilling met 50 procent dicht volgens het WRI de kloof tussen het voedsel dat in 2050 nodig is om iedereen te voeden en het voedsel beschikbaar in 2010 met meer dan 20 procent. “We weten dat dit ambitieus is, maar als we kijken naar de hoeveelheid voedsel die verloren raakt en wordt verspild, dan is het duidelijk dat zo’n enorme uitdaging enorme actie vereist”, beklemtoont Katie Flanagan van het WRI en hoofdauteur van het rapport.

Beleidsmakers

Het rapport benadrukt dat beleidsmakers ook invloed kunnen uitoefenen op het voedselsysteem door het opnemen van reductie van voedselverspilling in openbare aanbestedingsprogramma’s en schoolprogramma’s. “De jaarlijkse marktwaarde van verloren en verspild voedsel wordt wereldwijd geschat op 940 miljard dollar en komt overeen met meer dan 1 miljard ton voedsel per jaar”, aldus de onderzoekers. Ze stellen in hun rapport tien ‘schaalinterventies’ voor. Deze vormen samen met de aanbevolen acties voor individuen in de voedselvoorzieningsketen een ‘wereldwijde actieagenda’.

Meer samenwerking

Bij de acties gaat het bijvoorbeeld om de ontwikkeling van nationale strategieën die maatregelen van de publieke en private sector en het gedrag van kopers en leveranciers op elkaar afstemmen. Andere volgens het WRI noodzakelijke activiteiten zijn een toename van publiek-private partnerschappen om SDG’s te bereiken, de introductie van een supply-chain-initiatief om ervoor te zorgen dat bedrijven zich binden aan aanbevelingen en meer ondersteuning voor kleine leveranciers om afval te verminderen. Ook beveelt het rapport meer infrastructuur via slimme technologie en opslag aan, een cultuurverandering om het bewustzijn te vergroten en een toename van financierings- en onderzoeksprogramma’s.

Mexicaanse tomaten

Het rapport geeft de tomatenvoedselketen in Mexico als voorbeeld. Hierbij is er een gebrek aan koelinfrastructuur tijdens transport tussen boeren en de markt, en de markt en restaurants. Daardoor gaat het product sneller achteruit, wat leidt tot meer afval. Afval ontstaat ook in de productiefase op boerderijen, omdat tomaten die niet worden geoogst of verloren zijn gegaan, worden weggegooid omdat ze niet voldoen aan de ‘inflexibele inkoopvereisten’. Contractuele problemen, zoals last-minute-orderwijzigingen of problemen met kwaliteit en uiterlijk, leiden vaak tot verspilling van voedsel.

Inkoopeisen

“Een factor die een fase van de voedselvoorzieningsketen aanstuurt kan leiden tot voedselverlies en verspilling in een andere fase”, aldus het rapport. Onvoldoende voedselbeheer in het begin van de keten in de verwerkings- of productiefasen kan er ook toe leiden dat voedsel door kopers wordt afgewezen vanwege inkoopeisen. “Hoewel sommige inkoopeisen de hoeveelheid onbruikbaar voedsel dat toch verder in de toeleveringsketen gaat, kunnen verminderen, kunnen andere eisen er juist voor zorgen dat voedzaam, eetbaar voedsel verloren gaat”, stelt het WRI. Verder kunnen slechte prognoses en communicatie tussen de koper en de leverancier leiden tot problemen met voorraadbeheer of overtollige producten in de consumptiefase.

Partner van Inkoperscafé
Partner van Inkoperscafé

Reacties

Partner van Inkoperscafé
Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres