Magnifying glass Close

Adblocker is geactiveerd!

Op deze website worden advertenties getoond. Van de advertenties wordt de redactie betaald. De redactie verzorgt het nieuws op deze website. Zonder advertenties geen nieuws. Zou je je adblocker daarom willen uitschakelen

Gemeenschappelijke belangen vinden voor meer samenwerken in de zorg, ook na corona

Samenwerken. Dit is het tweede artikel van onze reeks over het thema samenwerken waarin wij met onze collega’s in gesprek gaan over de ontwikkelingen die zij zien rondom samenwerken, een centraal thema in deze tijden van het coronavirus. Deze keer hebben we onze collega Eefje van der Hoorn gesproken. Eefje heeft jarenlang als verpleegkundige en daarna als zorginkoper in de zorgsector gewerkt en werkt nu als senior consultant bij Significant Synergy. Eefje heeft dan ook een groot hart voor de zorg. In haar werk heeft zij veel te maken met zorgaanbieders waaronder ziekenhuizen en zorgverzekeraars. Met Eefje hebben wij dan ook gesproken over welke ontwikkelingen en samenwerkingen zij heeft zien ontstaan in het zorglandschap en hoe de situatie rondom het virus hier grote invloed op heeft gehad, en nog steeds heeft.

Samenwerken in de zorg is niet altijd vanzelfsprekend
Samenwerken is nodig, ook in het zorglandschap, maar is niet altijd vanzelfsprekend in de zorgsector. “Het ervaren van het opgeven van de autonomie, de diversiteit van partijen, de achterbannen op één lijn zien te krijgen en tegengestelde belangen. Deze dynamieken maken samenwerken lang niet altijd gemakkelijk”, aldus Eefje. Volgens haar heeft de coronacrisis de zorg en het zorglandschap dan ook in korte tijd op zijn kop gezet, waardoor er ineens meer ruimte en initiatieven waren om essentiële samenwerkingen aan te gaan.

En waarom konden deze samenwerkingen nu dan wel ontstaan? Volgens Eefje liggen hier een aantal oorzaken aan ten grondslag. Zo was er een hoge mate van urgentie en druk van de maatschappij om snel resultaten te behalen. Daarnaast was en is er natuurlijk één gemeenschappelijk nationaal belang, namelijk het bieden van zorg voor álle patiënten en daarom was er één gemeenschappelijk doel: de crisis beheersbaar houden door ‘flatten the curve’. De ontwikkelingen gingen snel, en dat vereiste ook snelle besluitvorming. Samenwerkingen werden dan ook deels opgelegd en gefaciliteerd door de centrale overheid wegens het gemeenschappelijke belang. De omgeving bepaalde als het ware de noodzaak voor partijen om samen te werken.

Nu is de meerwaarde van die samenwerkingen heel zichtbaar; het beheersbaar houden van de gezondheidscrisis.

Eefje van der Hoorn, senior consultant bij Significant Synergy

Samenwerkingen verder dan alleen tussen ziekenhuizen
Een bekend voorbeeld van een samenwerking die tijdens de coronacrisis is ontstaan, en die we in het eerste artikel ook al even noemden, is de samenwerking tussen ziekenhuizen ten behoeve van patiënten spreiding. Dit wordt landelijk gecoördineerd. Maar ook het centraal organiseren en inkopen van persoonlijke hulpmiddelen, zoals beademingsapparatuur en persoonlijke beschermingsmiddelen. Een mooi voorbeeld van een samenwerking die vóór de uitbraak van
het coronavirus waarschijnlijk niet zo snel was ontstaan, is volgens Eefje de samenwerking tussen ziekenhuizen en hotelketens; het overplaatsen van patiënten naar hotels om zo in de ziekenhuizen meer ruimte te creëren voor coronapatiënten.

Eefje van der Hoorn, senior consultant
bij Significant Synergy

De samenwerkingen in de zorg gaan niet enkel tussen ziekenhuizen. Ook de samenwerkingen tussen andere zorgaanbieders, zorgverzekeraars, Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) en het ministerie zijn geïntensiveerd. Personeel is schaars in deze gezondheidscrisis, waardoor landelijk initiatieven ingezet worden om vrijwilligers in de zorg te activeren. Daarnaast ziet Eefje ook landelijke initiatieven waar niet alleen de ziekenhuizen bij aan kunnen sluiten, maar ook zorgaanbieders uit de gezondheidszorg (GZ), geestelijke gezondheidszorg (GGZ) en verpleeg- en verzorgingshuizen en thuiszorg (VVT). Eefje: “In de crisis draait alles om capaciteit: beschikbaarheid van bedden, beschikbaarheid van personeel en beschikbaarheid van middelen en materialen. Er wordt maximaal domeinoverstijgend samengewerkt om de capaciteit te borgen.”

Versnelling in digitalisering van zorg
Een andere ontwikkeling is dat de geïntensiveerde samenwerkingen hebben bijgedragen aan een versnelling van de digitalisering in de zorg. Eefje licht toe dat voor het uitbreken van de coronacrisis digitalisering in de zorg moeizaam verliep. Er waren veel bezwaren vanuit verschillende hoeken, zowel praktisch als financieel. De coronacrisis heeft een versoepeling van regelgeving omtrent deze digitalisering in de zorg met zich meegebracht. Denk daarbij aan beeldbellen als eerste consult, in plaats van een intakegesprek op locatie. Of applicaties die in rap tempo worden ontwikkeld en beschikbaar worden gesteld aan andere ziekenhuizen, zoals de Corona Check-app van het OLVG ziekenhuis in Amsterdam die voor heel Nederland beschikbaar is gesteld. Volgens Eefje is het beschikbaar maken van zorg op afstand, naast een versnelling, bovenal een positieve verandering én (hopelijk blijvende) verbetering ten opzichte van voor de coronacrisis.

Gemeenschappelijk belang als basis voor zorgsamenwerkingen
Ook hebben we gesproken met Eefje over wat nu het fundament is van samenwerkingen in de zorg; waarop worden deze samenwerkingen gevormd? Volgens Eefje was vóór de coronacrisis vertrouwen over en weer de basis van samenwerken en diende er voldoende bereidheid te zijn tot transparantie (delen van relevante informatie). Daarnaast diende het doel van de samenwerking helder te zijn en was er bij voorkeur ook een gemeenschappelijke visie en gemeenschappelijke (lange termijn) doelstelling(en). Echter, zijn er tijdens de crisis succesvolle samenwerkingen ontstaan zonder elkaar (volledig) te vertrouwen. Partijen die zijn gaan samenwerking zonder elkaar écht te kennen, of samenwerkingen met blind vertrouwen omdat de situatie dat vroeg. “De drijfveer achter deze samenwerkingen”, zo reflecteert Eefje, “was dus de grote urgentie en het grote gemeenschappelijke belang (‘flatten the curve’)”. Met een sterk gemeenschappelijk belang kan er dus makkelijker over het (eventuele) gebrek aan vertrouwen heen gestapt worden en zijn partijen meer bereid om risico’s te nemen, waarbij de samenwerking, zo is gebleken, alsnog succesvol kan zijn. Vaak helpt het dan wel dat de samenwerking is opgelegd én wordt gefaciliteerd. De samenwerkingen in de afgelopen periode waren volgens Eefje nooit zo intensief geworden als de overheden daar geen steentje aan bij hadden gedragen.

Tot slot doet Eefje nog een oproep aan alle zorgaanbieders: “Ik zou de zorgaanbieders vooral willen vragen om ook even de tijd te nemen om te reflecteren na de coronacrisis. Te reflecteren op: wat heeft de crisis ons gebracht? Wat heeft het gekost, wat heeft echt zeer gedaan en willen we dus niet meer, maar ook wat willen we wel? Wat willen we hieruit meenemen en blijven doen? Wat is ons gemeenschappelijke belang?”

Volgende week gaan Henk Jan en Kim in gesprek met collega Nino Lopulalan over de ontwikkelingen en eventuele veranderingen vanuit een juridisch oogpunt ten aanzien van samenwerkingen, en de juridische dilemma’s waar zorgaanbieders en inkopende organisaties tegenaan lopen ten tijde van de coronacrisis.

Significant Synergy is Premium Partner van Inkoperscafe.nl


Partner van Inkoperscafé:
Partner van Inkoperscafé:

Reacties

Partner van Inkoperscafé:
Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres