Magnifying glass Close
Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Wat zijn uw ervaringen met een MSP?

We kennen nu al enkele jaren het fenomeen van een MSP (Managed Service Provider) voor inhuurprocessen. In inkooptermen komt het -kort door de bocht- domweg neer op het outsourcen van (een deel van) je inhuurdesk als bedrijf.

En er is al heel veel hierover geschreven en gepubliceerd, tot boekwerken aan toe. Wat mij echter telkens opvalt, is dat vrijwel alle publicaties en blogs die over dit onderwerp geschreven zijn, afkomstig zijn van “deskundigen” en “HR consultants” die ofwel zelf als MSP in de markt acteren ofwel een verdienmodel hebben die gestoeld is op het adviseren van organisaties over de implementatie van onder andere MSP’s. Kortom, de auteurs prijzen hun eigen product/dienst aan. En uiteraard zijn die publicaties vrijwel uitsluitend lovend over het concept. Het komt mij dus een beetje over als schaamteloze zelfbevlekking. De onafhankelijke ervaring van bijv. eindklanten, intermediairs die moeten leveren via MSP’s en ZZP-ers, zie ik nergens. En, op zich is dat niet zo vreemd want welk bedrijf wil prijsgeven hoe efficiënt en effectief haar inhuurprocessen verlopen? Of dat men niet de juiste kennis of capaciteit in huis heeft om dit zelf te doen of dat men geen grip heeft op inhuur? Het is domweg bedrijfsgevoelige informatie. En van intermediairs en ZZP-ers die vaak verplicht via een MSP zaken moeten doen, hoor je ook weinig over hun ervaringen met MSP’s. Waarom dat laatste zo is, weet ik eerlijk gezegd niet. Luiheid wellicht? Of wil men de spreekwoordelijke ‘hand die voedt’ niet bijten?

Volgens een grote MSP, een onderdeel van ’s lands grootste uitzender, zijn er (niet verwonderlijk) louter voordelen aan het inschakelen van een MSP verbonden:

“Een MSP verbetert het inzicht en de transparantie van de inhuur, verhoogt de kwaliteit van kandidaten, verbetert de controle op uitgaven, verhoogt de snelheid en verlaagt compliancerisico’s.”

Hoe deze fantastische voordelen worden waargemaakt, wordt overigens volledig in het duister gelaten. Outsource het maar en het komt wel goed? Hoe schiet de kwaliteit van kandidaten plots omhoog vanwege de MSP? Is men plots een CV-guru op alle vakgebieden? En waarom wordt alles plots sneller in de inhuurketen vanwege de MSP? Zomaar enkele simpele vragen. Het zal wel zo zijn neem ik maar gemakshalve aan. Maar in de praktijk zie ik ook directe nadelen.

Als intermediair wordt mijn organisatie de laatste jaren steeds vaker geconfronteerd met het fenomeen van een MSP. Ik moet mijn klant flexkrachten leveren via een MSP-oplossing. Op zich heb ik daar helemaal geen bezwaar tegen mits de MSP als een verlengstuk van mijn opdrachtgever acteert (de eindklant) die, om haar moverende redenen, de MSP als haar belangenbehartiger heeft aangesteld. En dus dat de MSP als onafhankelijke, niet commerciële partij in de keten acteert. So far, so good!

Wat mij echter tegen de borst stuit is dat sommige MSP’s in de praktijk zich zijn gaan manifesteren als (verkapte) zelfstandige marktpartij en dus de positie van een (extra) commerciële schakel in de inhuurketen proberen in te nemen. Daarbij ontplooien zij ook steeds vaker (commerciële) activiteiten die nadelig zijn zowel voor mijn organisatie als die van hun eigen eindklant. Ik geef u vier recente voorbeelden uit onze praktijk:

  1. De MSP gaat zelf maximum tarieven bepalen voor specialistische rollen, niet gehinderd door een gebrek aan marktkennis: vanwege gebrek aan specialistische marktkennis spreekt de MSP contractueel maximale inhuurtarieven af met de eindklant af die compleet buiten de marktrealiteit liggen. De eindklant is uiteraard blij verrast (lagere inhuurkosten worden uiteraard beloofd). De MSP benadert vervolgens specialistische marktpartijen maar die kunnen voor de door de MSP beloofde tarieven nimmer leveren. Klant teleurgesteld …. Maar niet getreurd …. De MSP weet zelf wel wat goede kandidaten aan te leveren bij de eindklant maar die zijn (uiteraard) wel wat duurder. De markt wordt uiteraard hiervoor niet benaderd.
  2. De MSP gaat eigen bestanden opbouwen om zo de intermediairpositie zelf in te nemen: steeds vaker vragen MSP’s aan marktpartijen om ook CV’s van aangedragen kandidaten aan ze te leveren “voor het dossier”. Wat zij wellicht verder met deze CV’s gaan doen blijft uiterst schimmig en vind je nergens terug in de voorwaarden. Totdat bij toekomstige aanvragen van een eindklant plots jouw kandidaten rechtstreeks blijken te zijn benaderd door dezelfde MSP of een zusterbedrijf van de MSP. Uiteraard wordt de intermediair die het CV heeft aangedragen hiervan niet op de hoogte gebracht.Een van de grotere MSP’s berichtte ons zelfs het volgende: “wij sluiten in zijn algemeenheid niet uit dat wij geen (in)directe contacten met zzp’ers aan zullen gaan zonder tussenkomst van uw bureau; onze dienstverlening botst hiermee.” Tja, hoe duidelijk wil je het hebben?
  3. Afschermen contact met eindklant middels een concurrentiebeding: In contractuele voorwaarden van MSP’s (de “kleine lettertjes” waar men snel overheen leest) kom ik ook vaak een concurrentiebeding tegen. Mijn organisatie mag dan bijv. de komende jaren geen zaken doen met de eindklant buiten de MSP om, en op welke manier dan ook. Ik mag uitsluitend via de MSP met hun eindklant zaken doen. Dus ook wanneer de MSP niet meer werkzaam zou zijn voor die klant of wanneer de eindklant mijn organisatie rechtstreeks zou benaderen.
  4. De MSP wikkelt de kosten van de inzet van de MSP af op toeleveranciers

“Onze kosten worden door de leveranciers betaald, het kost uw organisatie niets!”. Deze kom ik steeds vaker tegen. De MSP doet bijv. de contract handling namens zijn klant en ik als leverancier blijk plots een x bedrag per uur van mijn marge (meestal tussen de €1 en €2) aan de MSP te moeten betalen. Tja, dat overkomt je als leverancier maar eenmalig. Bij een volgende uitvraag zorg ik er uiteraard wel voor dat ik mijn marge evenredig verhoog. Uiteindelijk betaalt de eindklant dus wel degelijk meer op termijn. En dat verschil wordt gevormd door de kosten van de MSP die zich als extra commerciële partij in de keten heeft genesteld!

Ik weet niet hoe u hierover denkt, maar mij bekruipt hier toch wel het gevoel van een nare ontwikkeling.

En ik vraag mij af of sommige eindklanten überhaupt wel weten of monitoren hoe hun MSP in de markt acteert en wat dit in de toeleveringsketen teweeg brengt, zeker op langere termijn. Ik heb er in ieder geval nog nooit een vraag over gehad, terwijl het meten in de toeleveringsketen van de prestaties van een organisatie waaraan je een dergelijk belangrijk proces hebt geoutsourced, mij toch heel belangrijk lijkt. De MSP als verlengstuk van je eigen organisatie geeft immers jouw visitekaartje af aan de markt!

Ik ben benieuwd naar uw ervaringen!

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Transport e-sourcing: vijf belangrijke feiten

Transport e-sourcing, een vakgebied met een hoop ontwikkelingen, veel terminologie en trends. Marc Jagers zet hier vijf belangrijke feiten op een rij[slide] en legt het verschil uit tussen e-sourcing, e-tender, e-auction en e-procurement.

Inkoop van transportdiensten was eind jaren negentig een van de eerste supply chain activiteiten in de online wereld tijdens de dotcom-hoogtijdagen. Het begon met een aantal specifieke industrieplatforms (bijvoorbeeld Covisint voor de auto-industrie), dat nam een hoge vlucht maar was een kort leven beschoren. De kwaliteit van de software was nog niet goed genoeg en leveranciers verzetten zich veelal tegen de nieuwe manier van inkoop. Met name voor transportdiensten bleken de e-auctions, zoals ze genoemd werden, niet het meest ideale platform voor inkoop van deze diensten. De eerste ervaringen met deze platforms zijn voor vele gebruikers dan ook een negatieve herinnering.

Sommige pioniers op het gebied van e-sourcing zijn niet langer meer actief. Maar na de hoogtijdagen zijn wel enkele e-sourcing bedrijven komen bovendrijven. De platforms en functionaliteit zijn volwassen geworden. Aanbieders van e-sourcing bieden professionele omgevingen voor online inkoop waarmee je alles kunt uitbieden, van moertjes en boutjes tot schoonmaakdiensten.

Vijf feiten over e-sourcing in transport
In dit artikel kijken we naar transport e-sourcing. Het is een vakgebied met een hoop ontwikkelingen en een eigen universum van terminologie, kennis en trends. Vijf wetenswaardigheden over transport e-sourcing:

1. Verschil tussen e-auctions en e-tenders
Voor mensen die niet veel in aanraking zijn geweest met e-sourcing kan het fenomeen verwarring veroorzaken. Er is sprake van veel jargon dat niet altijd consistent gebruikt wordt. Bij online inkoop denken mensen al snel aan zogenaamde auctions (veilingen). Er zijn echter twee belangrijke verschillende categorieën die elk een andere aanpak hebben.

  1. E-auctions 
    Een e-auction is een evenement waarbij een inkoper meerdere aanbieders uitnodigt om gedurende een gelimiteerde tijd te bieden voor een dienst. Een auction is meestal een uur open voor de bieders. Gedurende de biedperiode proberen de bieders de beste prijs (laagste) te bieden. Een auction is typisch een instrument dat gebruikt kan worden voor eenvoudige diensten en producten waarbij prijs het belangrijkste is. Er zijn diverse vormen van auctions zoals: English Auction, Dutch Auction (of Reverse Auction) en de Japanese Auction.
  2. E-tenders 
    Een e-tender is een evenement waarbij de inkoper meerdere aanbieders uitnodigt om naast prijs, diverse informatie items te leveren binnen een vastgestelde periode. Zo kan er gevraagd worden om service capaciteiten, transit tijden, prijzen of een volledig voorstel met creatieve oplossingen. In een e-tender-proces zien bieders nooit van elkaar welke prijzen worden geboden. E-tenders hebben een langere looptijd en zijn meer oplossing gedreven dan prijs gedreven. Termen als RFx (Request for Price/Proposal/Information), RFQ (Request for Quote) en RFS (Request for Solution) worden in dit kader veelvuldig gebruikt.

2. Verschil tussen e-procurement en e-sourcing
De termen e-procurement en e-sourcing worden veelvuldig door elkaar gebruikt waardoor het niet altijd duidelijk is welk proces men precies bedoelt.

  1. E-procurement 
    E-procurement, ook wel bekend onder de term Supplier Exchange, is een activiteit op operationeel niveau. E-procurement is onderdeel van het gehele inkoopproces dat onder andere elementen bevat zoals: load bidding, vendor management, catalogue management, purchase order integration, order status, shipping notice, e-invoicing, e-payment, en contract management.
  2. E-sourcing 
    E-sourcing is een activiteit op strategisch niveau. Het is het methodische proces van structureren van een groep leveranciers met als doel het in stand houden van een competitief kosten- en serviceniveau.

3. Voordelen van e-sourcing
Gebruik maken van een e-sourcing platform heeft voordelen voor zowel de inkoper als de leverancier. Zo zijn daar:

4. Hoe koopt men tegenwoordig transportdiensten in?
Naar schatting worden er wereldwijd, jaarlijks rond de 70.000 transport tenders met elk een waarde van 5 miljoen euro of meer op de markt gebracht. Inkopers behandelen deze tenders op een van de volgende manieren:

5. Waar gaat dit heen: drie ontwikkelingen
Transport inkoop is een gebied dat veel aandacht krijgt omdat het zo’n groot deel van de kosten van het logistieke process beheerst. Er wordt geschat dat wereldwijd, jaarlijks circa 1.500 miljard euro aan transportkosten wordt uitgegeven, we hebben het dus over een aardig bedrag.

Er zijn drie ontwikkelingen die de komende jaren zullen opvallen in de e-sourcing markt:

Meer specialisatie
Er zijn aardig wat aanbieders van e-tools in de markt. Elk biedt een andere oplossing voor online inkoop. De platforms van de meeste aanbieders zijn generiek en bedoelt om alle inkoop te kunnen verrichten (produkten en diensten). Het generieke karakter van deze platforms is een voordeel en een nadeel. Met name voor een complexe categorie als transport met een hoge mate van prijs structuur variatie en veel service aspecten is een generiek platform niet goed genoeg. Het geeft niet het detail niveau dat nodig is om de leverancier een goed aanbod te laten doen en de inkoper heeft niet genoeg mogelijkheden om specifieke zaken uit te werken. Het is dan ook de verwachting dat voor de complexere inkoop categorieen meer specialisten op de markt zullen komen die hun platform volledig richten op het optimaal uitbieden van de gekozen categorie.

Tender afhandeling methode verschuiving
We gaven al aan dat op dit moment een meerderheid z’n tenders nog op een handmatige manier uitvoert. Met de snelle adoptie van cloud software zien we dat ook e-sourcing platforms sneller in gebruik genomen worden. Het is de verwachting dat in de komende 6 tot 10 jaar een verschuiving zal plaatsvinden, waarbij:

marktverschuiving

Verwachting markt verschuiving

Multi-platform gebruik
De cloud basis van de meeste e-sourcing platforms maakt het relatief goedkoop voor inkopers om deze software te gebruiken. Ook door het niet hoeven implementeren en trainen voor gebruik is het eenvoudig om ermee te starten. Zonder de gebruikelijke kosten en ‘moeite’ restricties is het daarom eenvoudig voor inkopers om meerdere platforms naast elkaar te gebruiken. Hierbij kunnen inkopers voor elke product of diensten categorie het beste platform inzetten. Meerdere platforms kunnen parallel naast elkaar bestaan binnen één organisatie.

Vakgebied om in de gaten te houden
De online inkoopmarkt is voor transport managers en inkopers van transportdiensten een gebied om goed in de gaten te houden. Er zijn veel ontwikkelingen gaande en die gaan over het algemeen gepaard met het op de markt brengen van oplossingen die kosten kunnen besparen.

Om goed te begrijpen wat e-sourcing voor een bedrijf kan betekenen is het belangrijk om goed op de hoogte te zijn van wat er in de markt speelt en welke ontwikkelingen interessant zijn. De auction platforms uit de jaren negentig die een slechte reputatie hadden zijn reeds lang verdwenen, de eerste slecht indruk is er echter soms nog steeds. Met de opkomst van specialistische e-sourcing platforms komt er ook een nieuwe kans om een goede eerste indruk te maken.

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Ga toch sourcen!

In de Deal! van september viel mijn oog op het artikel van Pieter Swarts (CPO van KPN) . Pieter gaf aan dat inkoop was ‘losgeraakt zijn van de kern’ en gewoon weer de goede deals sluiten. Dit kan door de kritische lezer geïnterpreteerd worden als ‘een stap achteruit’ maar inkoop zal van grotere waarde zijn als ‘sourcing’ weer de aandacht krijgt die het verdient!

Bij vele ondernemingen wordt veel aandacht besteed aan het uitwerken van een gedetailleerde inkoopstrategie, het opzetten van Supplier Relationship Management, Contract Management en nog vele andere op zichzelf waardevolle inkoopvraagstukken. Dit heeft er helaas toe geleid dat ‘sourcing’ vaak te weinig aandacht krijgt en dit is een doodzonde. Sourcing (het verwervingsproces dat eindigt in een gecontracteerde leverancier) zorgt ervoor dat je de meeste waarde uit de markt haalt (prijs, kwaliteit en risico), dat je weet wat er in de markt gebeurt en de beste leverancier van dat moment kiest. Met sourcen koppel je de markt aan de eigen onderneming. Dit is dus precies het terrein waar de inkoper zich met name moet manifesteren. Hoe meer de inkoper sourced hoe beter dit is. Vele zaken die op de agenda staan van het inkoopoverleg zijn heus allemaal relevant maar laat het de inkoper niet van zijn kerntaak afhouden. Zie de inkoper als een specialist die vrijgespeeld moet worden om zijn volle aandacht aan sourcing te kunnen besteden.

Maar let op: goed kunnen sourcen is als het spelen van een viool, iedereen kan wel geluid maken op een viool maar het eindresultaat verschilt nogal van persoon tot persoon. Het goed doorlopen van het sourcing proces en gedegen segment kennis maakt van de noten muziek . Om het maximale rendement uit het sourcing project te halen zal het contract natuurlijk wel goed geïmplementeerd moeten worden. Contract management is in die zin iets wat goed geregeld moet worden evenals een goede betrokkenheid van de interne stakeholders een vanzelfsprekendheid moet zijn voor elke inkoper. Dat sourcen echter de kernactiviteit moet zijn blijft als een paal boven water staan. Sourcen zorgt voor een goed inkoopresultaat en een goed inkoopresultaat helpt bij het behalen van een goed bedrijfsresultaat.

De inkoopafdeling zien als een ‘sourcing fabriek’ klinkt plat maar is misschien zo gek nog niet!

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Lokale sourcing reanimeert wegkwijnende sector

De simpele vraag ‘waar worden mijn onderbroeken gemaakt?’ markeerde het begin van een succesvolle onderneming. De Amerikaanse start-up Flint & Tinder laat zien hoe sourcing centraal kan staan in het ‘why’ van een bedrijf.

Sourcing draait niet alleen om het vinden van de goedkoopste of kwalitatief beste producten van de meest aantrekkelijke leverancier. Steeds vaker maakt het integraal onderdeel uit van de perceptie van een merk bij de klant en zelfs de missie en visie van het bedrijf. Volgens de Britse managementgoeroe Simon Sinek onderscheiden bedrijven die succesvol zijn zich niet door betere producten, maar door dat zij beter aan kunnen geven waarom ze iets doen en wat ze ermee willen bereiken. Zijn slogan ‘Start with the why’ heeft inmiddels veel navolging gekregen in het bedrijfsleven. Het pas vorig jaar gestarte Amerikaanse kledingbedrijf Flint & Tinder is een mooi voorbeeld van hoe sourcing al het verschil van de wereld kan maken.

Crowdfundig
Een vraag als ‘Waar worden mijn onderbroeken gemaakt?’ kan het begin zijn van een succesvolle onderneming. Jake Bronstein, oprichter van Flint & Tinder zag dat bijna al het in de Verenigde Staten verkochte ondergoed voor mannen afkomstig was uit opkomende economieën. Daarop startte hij in april vorig jaar een Kickstarter-campagne met als missie om dat te veranderen, een beter product te maken en de Amerikaanse ‘cut-and-sew’-industrie nieuw leven in te blazen. Crowdfunding moest geld bij elkaar brengen voor zijn initiatief, waar private investeerders geen brood in zagen. Na een maand crowdfunding had Bronstein bijna drie ton (in dollars) aan financiering bij elkaar, de meest succesvolle Kickstarter-campagne op dat moment.

Alle producten van Flint & Tinder zijn gemaakt van Amerikaans katoen, dat traditioneel van een hoge kwaliteit is waardoor ze lang meegaan en comfortabel zijn. Het bedrijf gaat er prat op dat alle kledingstukken gemaakt worden in een meer dan honderd jaar oude fabriek (een familiebedrijf) die in 2008 hard geraakt werd door de crisis. Bronstein zegt dat hij voor elke duizend onderbroeken die hij maandelijks verkoopt, ergens in zijn supply chain een baan kan creëren of behouden. En bij onderbroeken blijft het niet eens. Inmiddels verkoopt Flint & Tinder ook shirts, jassen en zelfs scheerartikelen.

Nieuw project
Het succes van Bronsteins initiatief is enorm. Het magazine Esquire noemde zijn bedrijf in het najaar van 2012 als een van de tien beste nieuwe online winkels voor mannen en een tweede Kickstarter-campagne bracht dit voorjaar de financiering bij elkaar voor een nieuw project: de ’10-year hoodie’, een praktisch onverwoestbare capuchontrui van hoge kwaliteit katoenvezels, die in principe een leven lang meegaat en gegarandeerd tien jaar. De filosofie achter deze trui is dat een kledingstuk duurzaam moet zijn, zelfs als het recyclebaar is. In korte tijd verkocht hij meer dan 11.000 truien met een omzet van meer dan een miljoen dollar, opnieuw een record voor een Kickstarter-campagne. Het enorme succes van Flint & Tinder laat zien hoe krachtig een sourcingstrategie is die stevig in het ‘why’ is verankerd.

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Procurement Outsourcing: Sprookje of slapende reus?

Financiële druk verhoogt het draagvlak voor uitbesteding van inkoopdiensten in de publieke sector: toename van 31% punt in de laatste 8 jaar.

Tegenwoordig staan de kranten vol nieuws over bezuinigen. Het doelmatig en rechtmatig besteden van ‘ons’ belastinggeld is dan ook steeds belangrijker geworden. Het klinkt als een sprookje: de overheid en externe dienstverleners trekken samen ten strijde om een substantiële bijdrage te leveren aan het bereiken van bezuinigingsdoelstellingen, taakstellingen en daarbij ook nog eens de kwaliteit verhogen. Procurement Outsourcing zou hier een positieve bijdrage aan kunnen leveren. Maar is Procurement Outsourcing een sprookje of een slapende reus?

Procurement Outsourcing (PO) is de beslissing van een organisatie om structureel geheel of gedeeltelijk inkoopactiviteiten en/of de verwerving van goederen en diensten via een derde partij uit te besteden.

Procurement Outsourcing lijkt meer te zijn dan een sprookje, zo blijkt uit onderzoek van Erik van Meurs. In 2005 deed Wim Nieland (Aeves) al onderzoek naar Procurement Outsourcing in de publieke sector. Van Meurs, student aan de Haagse Hogeschool, stak dit onderzoek in een nieuw jasje. In de periode van februari tot en met mei 2013 voerde hij onafhankelijk een uitgebreid onderzoek uit onder alle overheidsorganisaties die zich aan de Europese aanbestedingsregels moeten houden. Alleen de nutssector werd buiten beschouwing gelaten. Aan een enquête deden maar liefst 178 respondenten mee. Tevens voerde Van Meurs 11 diepte-interviews met inkoopfunctionarissen op beleidsmakend niveau. Gezien de grote respons, lijkt het onderwerp in de publieke sector te leven!

In dit artikel staan de bevindingen uit zowel de enquête als de interviews samengevat. Hierna worden eerst de belangrijkste kenmerken van de deelnemers besproken. Vervolgens komt de stand van zaken op het gebied van Procurement Outsourcing aan bod, gevolgd door de voor- en nadelen die de deelnemers in de uitbesteding van inkoopdiensten zien. Daarbij leggen we de link naar de rol van de financiële en organisatorische druk die de inkoop-medewerkers ervaren. Bovendien vergelijken we de situatie met die in 2005.

Bekijk hier het volledige artikel

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Aanbesteden? Uitbesteden!

Acht jaar geleden deed ik onderzoek naar de (on)mogelijkheden van ‘Procurement Outsourcing’ (PO) in de publieke sector. Kort gezegd was de conclusie: "Het uitbesteden van inkoop biedt de overheid een waslijst aan voordelen (vooral bedrijfseconomische) en slechts enkele nadelen. Met name voor de NPR-categorieën. Maar de komende jaren zal het uitbesteden van inkoop geen vlucht gaan nemen. De emotionele barrière is daarvoor nog te hoog."

Inmiddels heeft de Nederlandse economie een behoorlijke dreun gehad en zijn alle overheidsorganisaties de dubbeltjes aan het omdraaien. Het was mijn veronderstelling dat dit een behoorlijk effect zou kunnen hebben op de houding van de publieke sector ten aanzien van PO. Erik van Meurs, afstudeerder van de Haagse Hogeschool (minor Inkoop) heeft mijn onderzoek begin dit jaar in een nieuw jasje gestoken en opnieuw uitgevoerd. Wat blijkt? Er zit schot in!

Het structureel uitbesteden van (delen van) het inkoopproces aan derden blijft een brug te ver. Het idee om je portemonnee aan een ander toe te vertrouwen en af te spreken dat die er zuinig mee zal omgaan, is nog steeds not done. Hoe groot de lijst van voordelen ook is.

Er is wel een duidelijke trend waarneembaar in het betrekken van externe deskundigen en in het uitbesteden van hele (Europese) aanbestedingen. We zien een toename van maar liefst 31% ten opzichte van 2005. Vanuit de theorie bezien is dit de laatste stap voorafgaand aan PO. Dat is ook logisch. Het uitvoeren van tactische inkoopactiviteiten (van specs tot en met contract) begint steeds meer een commodity te worden. Specialisten zijn flexibel beschikbaar en bieden diensten aan tegen steeds lager wordende tarieven. De kwaliteit van de ingehuurde dienstverlening is vaak hoger dan ‘zelf doen’. Iemand die vier keer per jaar een WMO-aanbesteding doet, kan dat beter dan iemand die het eens per vier jaar doet. Hij kent de risico’s beter en is in staat om deze vroegtijdig te ‘managen’. Minder kans op fouten dus.

Een andere belangrijke ontwikkeling in het kader van PO bij de Rijksoverheid is de clustering van de decentrale Inkoop Uitvoeringscentra (IUC). De Compacte Rijksdienst is van meer dan driehonderd kleine, naar twintig grote IUC’s gegaan. Erg veel aanbestedende diensten hebben hiermee, min of meer, hun inkoop intern uitbesteed (of inbesteed?). Ik ben enorm benieuwd naar de eerste evaluatie van deze centralisatieslag.

Daarnaast blijkt dat steeds meer overheidsorganisaties samenwerken op inkoopgebied. 91% van de 180 onderzochte organisaties zit in één of ander samenwerkingsverband. Dat is een toename van 10% ten opzichte van 2005. 70% doet dat om actief kennis en ervaring te delen; 21% uit financieel oogpunt.

Binnenkort zullen Erik en ik meer details van het onderzoek publiceren. De resultaten zijn de moeite waard om te lezen. En ik verwacht u over acht jaar te kunnen melden dat de overheid haar inkoop helemaal heeft uitbesteed. Public rules!

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Inschrijving Dutch Sourcing Awards geopend

De inschrijving voor de Dutch Sourcing Aards 2013 is geopend voor inkoopteams die hun inkoopprestaties willen delen en deze prestigieuze prijs willen winnen. De jury, bestaande uit de meest vooraanstaande inkoopprofessionals van Nederland kijkt uit naar opvallende en excellente inkoopprestaties. Ingediend kan worden in de categorieën Operational Excellence, Human Capital, Sustainability en Step Change.

Afgelopen jaar won Rijkswaterstaat de Dutch Sourcing Award met de grote prestatie die het centrale inkoopteam voor de Spoedaanpak heeft gerealiseerd. Andere winnaars in voorgaande jaren waren: Philips, NS, DSM en de Politieacademie. Voor meer informatie en inschrijven: http://www.dutchsourcingawards.nl.
Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

GWW-bingo

Gemeenten besteden gemiddeld een derde deel van hun inkoopuitgaven aan het werkgebied van de civiele techniek. Grond-, weg- en waterbouw zoals het aanleggen en onderhouden van gebouwen, riolen, straten en verlichting. Maar ook groenvoorziening en afvalinzameling reken ik hier voor het gemak toe. Deze activiteiten worden namelijk bijna altijd door dezelfde afdelingen bestiert. Ze dragen namen als ‘beheer en onderhoud’ of ‘openbare ruimte’. Aannemers, afvalinzamelaars, hoveniers en steeds vaker werkvoorzieningsschappen voeren de werkzaamheden vervolgens uit. Deze inkoopcategorie is jaarlijks goed voor gemiddeld driehonderd euro per burger. Vijf miljard voor heel Nederland. Samen met de WMO bepaalt de civiele techniek het merendeel van de lokale spend.

Het is geen nieuws dat de overheid – en gemeenten in het bijzonder – geld momenteel goed kunnen gebruiken. Lean-trajecten, besparingsprogramma’s en zelfs kerntakendiscussies worden niet geschuwd in de zoektocht naar ‘ombuigingsinitiatieven’. Alle registers gaan open. Op één na: dat van de GWW. Dat register blijft gesloten en dat verbaast me. Er wordt ontzettend veel geld aan GWW-leveranciers uitgegeven. Eén procentje van een groot bedrag tikt dan toch aardig aan. Maar er zit veel meer in. Bij alle gemeenten die ik goed ken, is de afdeling die gaat over GWW te kenmerken als een black box. De manager die de sleutel van die black box heeft, weet de financiële mensen in zijn gemeente steevast het gevoel te geven dat GWW uiterst complex is maar dat hij met zijn club alles volledig onder controle heeft. De medewerkers van de black box zijn zeer kritisch bij aanbestedingen (doen alles op laagste prijs) en zitten bijna letterlijk óp de centen. Deze managers zijn nooit zij-instromers maar al tijden werkzaam in ‘het vak’. Ze genieten daarom veel vertrouwen. Ook van bestuurders. Maar inkopers zijn het niet… De inkoopafdeling heeft tot haar ergernis slechts zelden grip op deze manager en zijn praktijken.

Verklap ik een groot geheim als ik zeg dat deze bazen 10% van hun budget kunnen besparen door professionele aanbestedingsstrategieën te hanteren, beter contractmanagement te voeren en niet voor ieder wissewasje bij een ingenieursbureau aan te kloppen? Voor veel gemeentesecretarissen en portefeuillehouders kennelijk wel. Ze lijken daarbij wel op een zevenjarige die vermoedt dat Sinterklaas eigenlijk niet bestaat maar dat niet willen aannemen. Secretarissen geloven meestal niet dat hun GWW-uitgaven veel te hoog zijn: “Bij de buurgemeente misschien, maar niet bij ons!”.

Nu moet je de kalkoen niet vragen wat er op het kerstmenu staat. Evenmin vraag je een manager Beheer en Onderhoud of hij z’n zaakjes goed op orde heeft. Maar herkent u de volgende kenmerken in uw gemeente?

Als u drie of meer kenmerken herkende bij uw gemeente, dan heeft u bingo en wordt het tijd om jezelf af te vragen wat er aan de hand is en hoe je de volle bingokaart kunt verzilveren. Ik weet wel een manier…

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Amerikaanse telecomreus stelt transparantie centraal in sourcingbeleid

Het Amerikaanse telecombedrijf Sprint legt sterk de nadruk op transparantie in supply chain, zodat het kan zien of leveranciers aan normen voldoen. Ervaringen met risico in de keten hebben hier aanleiding voor gegeven.

Sprint maakte zich flink zorgen nadat giftige bestanddelen uit batterijen werknemers van een op de Amerikaanse markt actieve Chinese telefoonleverancier doodde. Directeur Corporate Responsibility bij Sprint Amy Hargroves vertelde dit op de BSR Conference in New York. Nadat haar bedrijf een waarschuwing ontving dat hun naam op een lijst voor zou komen van klanten van de betreffende leverancier, ging het over tot actie.

Noodzaak
“We hebben het meteen onderzocht en gelukkig kwamen we erachter dat wij niet kochten van die leverancier”, aldus Hargroves. Het incident benadrukt volgens haar de noodzaak voor bedrijven om meer inzicht in hun supply chains te hebben. Zo weten ze of leveranciers aan de duurzaamheidsnormen voldoen en snel reageren wanneer dit niet het geval is.

Inzicht in supply chains   
De boodschap van de aanwezigen op de conferentie was: Wees duidelijk over je normen, zorg ervoor dat leveranciers niet worden afgestraft voor hun transparantie, benadruk samenwerking en beloon degenen die slagen. Zij zorgen er immers voor dat duurzaamheid doordringt in de keten van jouw bedrijf.
Niet alleen Sprint is strijdt voor transparantie in supply chains, ook in het beleid van de Zweedse modeketen H&M maakt duurzaamheid bij de leverancier en transparantie daarbij integraal deel uit van het sourcingbeleid.

Partner van Inkoperscafé

Wil je alles weten over je mogelijkheden als inkoper bij ?

Ontdek het nu!

Koppositie China als sourcingbestemming onder druk

Kan China haar nummer 1 positie als sourcingland behouden? De vraag is al vaker gesteld en meestal bleek het antwoord niet zo spannend. Een recent onderzoek van ProcurementLeaders brengt daar mogelijk verandering in.

In de septembereditie ‘Procurement Intentions Survey’ van ProcumentLeaders gaf slechts 16 procent van de CPO’s aan meer goederen vanuit China te sourcen. Dat is bijna een halvering vergeleken met augustus: toen was dit percentage nog 30 procent. Bovendien gaf 5 procent zelfs aan het aantal goederen dat het vanuit China inkoopt, te willen verlagen.
Dramatische daling
Op een schaal van -1 tot +1, waarbij +1 voor 100 procent groei staat, is de index afgelopen maand gedaald van 0.26 naar 0.11. “Een dramatische daling”, volgens ProcurementLeaders. Het zou aantonen dat een groeiend aantal inkopers overweegt het sourcingbeleid terug te schalen of in ieder geval gelijk te houden. De vraag is dan ook wat de CPO’s nu gaan doen: toch trouw blijven aan China, insourcen richting Europa of kiezen voor bestemmingen als Zuid-Amerika en Afrika. De toekomst zal het uitwijzen.
Sluiten

Inloggen

of met e-mailadres