Magnifying glass Close

Adblocker is geactiveerd!

Op deze website worden advertenties getoond. Van de advertenties wordt de redactie betaald. De redactie verzorgt het nieuws op deze website. Zonder advertenties geen nieuws. Zou je je adblocker daarom willen uitschakelen

Column: Centraal categoriemanagement voor alle gemeenten…

…is een goed idee, kan veel opleveren, maar we gaan het toch niet doen. Dat is de conclusie van het afstudeeronderzoek dat Siraadj Bechan de afgelopen maanden uitvoerde.

Jammer? Ja, als belastingbetaler vind ik dat jammer. Met centraal georganiseerd categoriemanagement bedoelen we een ‘schil’ van categoriemanagement óver alle gemeenten heen. Deze werkwijze kent veel voordelen: kostenverlaging én verbetering van kwaliteit, duurzaamheid en innovatie. Ook leidt het tot effectiever contractmanagement, tot een hogere rechtmatigheid en meer efficiency. Met als eindresultaat verlaging van de benodigde inkoopcapaciteit en verbetering van de marktpositie. Value for taxpayers money in optima forma, zou je zeggen.

In zijn onderzoek voor de Haagse Hogeschool en AevesBenefit sprak Siraadj met medewerkers van vijftien kleine, middelgrote, grote, G4-gemeenten en gemeentelijke inkoopsamenwerkingsverbanden. Het overgrote deel stelt dat centraal georganiseerd categoriemanagement niet haalbaar is. Hiervoor geven zij een keur aan argumenten, zoals:

  • Belemmerend voor het lokale/mkb-beleid;
  • Iedere gemeente heeft andere beleids- en inkoopdoelstellingen;
  • Er zijn onderling te grote verschillen in inkoopvolwassenheid;
  • Het is te complex in de uitvoering;
  • Er is geen noodzaak om te besparen en te veranderen.

In 2008 introduceerde de Rijksoverheid centraal categoriemanagement. Dat ging zeker niet zonder slag of stoot. Een kleine groep mensen geloofde destijds in het concept en pakte de kans om de voordelen te benutten. Vooral ‘timing’ en het ‘pitchen van de juiste boodschap bij de juiste belanghebbenden’, zorgden voor groen licht voor de benodigde investeringen voor de implementatie. Een huzarenstukje dat de schatkist uiteindelijk jaarlijks twee miljard (zestien procent van de totale spend) bespaart. De kwaliteit en rechtmatigheid gingen omhoog en de professionaliteit van het opdrachtgeverschap en contractmanagement steeg. Evenals de onderlinge saamhorigheid tussen de departementen.

Bij categoriemanagement denk je vaak alleen aan het bundelen van volume (massa is kassa). Een andere, minstens zo belangrijke pijler is het bundelen van kennis (specialisatie en deskundigheid). Door een breed gedragen inkoopsegment-strategie profiteer je relatief snel van grote voordelen op verschillende vlakken. Waarom deze succesformule dan ook niet bij gemeenten toepassen? Er zijn er 355, waarvan 76% minder dan 50.000 inwoners heeft. Ze kopen allemaal hetzelfde in, in dezelfde verhoudingen nota bene. De gemeenten hebben samen voldoende volume (25 miljard spend) en ze kunnen allemaal de potentiële besparingen goed gebruiken voor bestaand of nieuw beleid.

Overigens houdt een aantal inkoopsamenwerkingsverbanden (doorgaans stichtingen) zich nu al succesvol bezig met gezamenlijke inkoop via categoriemanagement. Stichting Rijk en Stichting BIZOB hebben bijvoorbeeld in het klein bewezen dat het concept werkt.

De potentie is er dus, maar wat is er nodig om ook de haalbaarheid in de groene zone van de business case te krijgen, een goede crisis misschien?

Partner van Inkoperscafé
Partner van Inkoperscafé

Reacties

Partner van Inkoperscafé
Sluiten

Inloggen met

of met e-mailadres